Sunday, April 27, 2014
ශ්‍රී ලාංකේය කාන්තාවාදය ඔප්නැංවූ ලේඛිකාව
Sunday, April 13, 2014
සම්ප්‍රදායික සිංහල අවුරුද්ද නවීකරනය කළයුතු කාලයයි මේ
සිංහල අළුත් අවුරුද්ද ගැන කතාකරන්නට එක් එක් කෙනාට බොහෝ දේ ඇතත් මට ඇත්තේ සම්ප්‍රදායෙන් බැහැරව කතා කිරීමට කරුණු ටිකකි. මෙය සිංහල දෙමළ හෝ සිංහල හින්දු අළුත් අවුරුද්ද ලෙසත් හඳුන්වනු ලබයි. ඒ කෙලෙස හැඳින්වුවද මේ ජාතික උත්සවයේ ඉතිහාසය හෝ වෙනත් කරුණු කුමක් වුවත් එහි තිබෙන සම්ප්‍රදායික ලක්ෂණ කාන්තාව කෙරෙහි බලපාන ආකාරය නූතන ඇසින් බලා විග්‍රයක් කිරීම මගේ අරමුණයි.
ලිප ගිනි මෙලවීම හා කිරිබත පිසීමට පසුව එළඹෙන්නේ වැඩ ඇල්ලීම ගනුදෙනු කිරීම හා ආහාර අනුභවයයි. වැඩ ඇල්ලීමේදී කැපී පෙනෙන්නේ පිරිමි පාර්ශවය කරන වැඩකටයුතුය. බොහෝවිට ගම් වලනම් කුඹුරු වැඩ හා සම්බන්ධ දේ කෙරෙයි. කාන්තාවන් එම වැඩ කටයුතු වල බහුලව නිරත නොවන බැවින් කාන්තා ක්‍රියාකාරකම් එහිදී කැපී පෙනෙන්නේ නැත. මෙයින් පෙනෙන තවත් එක් දෙයක්නම් සමාජයේ පවුල් නඩත්තු කිරීම ඇතුලු වගකීමෙන් යුතු මෙන්ම තරමක් මහන්සි වී කළයුතු වැඩකටයුතු සියල්ල පිරිමින් විසින් පමණක් කළයුතුය යන සමාජ පිළිගැනීමයි. කාන්තාවන් පමණක් කරන කොතෙකුත් දේ තිබුණත් ඒ ගෘහ කටයුතු හා ඊට සම්බන්ධ දේට පමණක් සීමා වන දේවල් වේ. ඒ කිසිත් කාන්තාවන් විසින් ඉස්මුදුනේ තබාගැනීමද නුවනට හුරු නැත. එබැවින් වියයුත්තේ මහන්සිවී ශරීර ශක්තිය යොදවා කරන වැඩකටයුත්තක් සමග වැඩ ඇල්ලීමේ ක්‍රියා පිළිවෙතක් කාන්තාවන්ටද අදාල වන ලෙස මේ සිරිත නවීකරනය වීමයි. ඇත්තෙන්ම ඊට බාධාවක් ඇතැයි කියා සිතන්නටත් බැරිය. හේතුව කාන්තාවන් එවැනි වැඩ කටයුතු වලට යොමු වීමට දක්වන මැලිකම යම් බාධකයක් වී ඇත. එය ඉවත්කර සම්ප්‍රදායෙන් මිදියහැකිනම් ප්‍රශ්නයක් නැත.
ඕනෑම දෙයක් කාලයත් සමග වෙනස් වේ. වෙනස් වනවා පමණක් නොව නවීකරනයට බඳුන්වේ. එහිදී චිරාගත සම්ප්‍රදායන් ලොව කොතැනත් වෙනස්කම් හා නවීකරනයන්ට භාජනය වන්නේ ස්ත්රී පුරුෂ සමාජ විෂමතා තුරන් වන ආකාරයටයි. එක් අතකට අප අවුරුදු චාරිත්ර වුවත් කරතබාගෙන යායුතු නැත. මන්ද වත්මන් කාර්‍ය බහුල සමාජයට මේ චාරිත්ර කරමින් කාලය ගතකිරීමට ඉඩ ප්‍රස්ථාව අඩු නිසා. මේ චාරිත්ර වැදගත් යැයි සම්මතයක් තවම තිබෙන බැවින් ඒවා නවීකරනයට භාජනය වියයුතු බව මෙහිදී නැවතත් මතක්කර දෙන්නට කැමතියි.
Sunday, April 6, 2014
නීතීඥ නිමල්කා ප‍්‍රනාන්දු
පුරුෂාධිපත්‍යට එරෙහිව අභීතව හා අව්‍යාජව හඬ නැගූ ගැහැනිය.
මෙම සාකච්චාව නීතීඥ නිමල්කා ප‍්‍රනාන්දු 2008 නොවැ-දෙසැ
‘ත‍්‍රිමාන’ සඟරාව සමඟ පැවැත්වවූකි.
ඔබට ලංකාවේ ස්ත්රිය හා
පුරුෂයා ගැන තියෙන්නේ
මොනවාගේ අදහසක්ද?
නෑ. ලිංගිකත්වය කියන එක අපට සම කරන්න බැහැ. ලිංගිකත්වය යොදා ගැනීම සම්බන්ධ කාරණාව ගත්තොත්, කාන්තාවන් ලිංගිකත්වය තුළින් ආශ්වාදය ලබා ගැනීම සහ පුරුෂයා ආශ්වාදය ලබා ගන්නා ආකාරය අතර යම් පරතරයක් තිබෙනවා නම්, එය සම්බන්ධයෙන් තියෙන අභියෝගයන් තමයි අපිට ඔතනදී සාකච්ඡා කරන්න වෙන්නේ. ගෝලීයකරණය හෝ මුලධර්මවාදය හෝ මේ කියන ඒකාකාරී සංකිර්ණ මහා ක‍්‍රියාවලිය තුළින්ම තමයි මේ ස්ත්රිය හා පුරුෂයා තුළ ඔබ මතු කළ විපරීත ස්වභාවය මතුවෙන්නේ. එය තේරුම් ගැනීම සඳහා වන දෙයක් විධියටයි මම මේ ප‍්‍රශ්නේ දිහා බලන්නෙ. ස්ත‍්‍රීන්, පුරුෂයන් බවට පෙන්වීම හෝ පුරුෂයන්, ස්ත‍්‍රීන් ලෙස පෙන්වීම හෝ කියන්නේම මේ ගෝලීය ධනවාදී තරඟකාරී වෙළෙඳපොළ හසුරුවා ගැනීම සඳහා විවිධ විලාසිතාවන් අතර ඇතිවන්නා වූ තරඟයක් හැටියට මිස ලිංගිකත්වයේ වෙනසක් ඇති කරන්න හදන දෙයක් ලෙස නෙමෙයි.
ස්ත්රිය පිළිබඳව ග‍්‍රාමීය පිරිමින්ට ඇති රත්නවල්ලි කුතුහලය සහ ලිංගික නිවටකම ගැන ඔබේ අදහස මොකක්ද ?
මෙම සාකච්චාව නීතීඥ නිමල්කා ප‍්‍රනාන්දු 2008 නොවැ-දෙසැ
‘ත‍්‍රිමාන’ සඟරාව සමඟ පැවැත්වවූකි.
ඔබට ලංකාවේ ස්ත්රිය හා පුරුෂයා ගැන තියෙන්නේ
මොනවාගේ අදහසක්ද?
හරි ලස්සන මාතෘකාවක් කියලා මං හිතනවා. ලංකාවේ ස්ත්රිය හා පුරුෂයා ගැන කතා කරද්දී හරිම ගතානුගතික චිත‍්‍රයක් තමයි මට මැවෙන්නේ. අධ්‍යාපනය අතින් හා සාක්ෂරතාව අතින් කොතරම් අපේ සමාජය දියුණුයි කිව්වත්, මම නම් අත්දැකීමෙන් දන්නවා ලංකාවේ ස්ත්රිය හා පුරුෂයා ඉතාම ගතානුගතික, වැඩවසම් හා පසුගාමී චින්තනයකින් අනුන දෙන්නෙක් කියලා. කොළඹ නගරය තුළ කොතරම් මෝස්තර අනුගමනය කරනවා අපි දුටුවත් මේ අය තුළ තිබෙන සංස්කෘතික මතිමතාන්තර ඉතාමත් පසුගාමීයි.
ලංකාවේ මහපාරට බැස්සම අපට පෙනෙන ස්ත‍්‍රීන් හා පුරුෂයන් හරියට නිව්යෝර්ක්, පැරිස් හා ලන්ඩන්වලින් බැහැපු අය වගේ. සියලූ දෙනාම මොඞ්. සේරම සමානයෝ. මේක කොහොමද තේරුම් ගන්නේ ?
ලංකාවේ මහපාරට බැස්සම අපට පෙනෙන ස්ත‍්‍රීන් හා පුරුෂයන් හරියට නිව්යෝර්ක්, පැරිස් හා ලන්ඩන්වලින් බැහැපු අය වගේ. සියලූ දෙනාම මොඞ්. සේරම සමානයෝ. මේක කොහොමද තේරුම් ගන්නේ ?
මොඞ් ගතිය තියෙන්නේ ඇඳුමෙන් විතරයි. අභ්‍යන්තරය මොඞ් නැහැ. මං කියන්නේ 70 දශකය මීට වඩා මොඞ්. අපි අද මෙවැනි ක‍්‍රියාකාරීත්වයක ඉන්නේ ඒ වකවානුවේ තිබුණු ඒ තත්ත්වය නිසයි. නමුත් අද පරම්පරාවේ ස්ත‍්‍රීන් හා පුරුෂයින් මේ මෝස්තර ආරූඪ කරගන්නේ, තවර ගන්නේ, අනුකරණය කරන්නේ තමන් නොමැති පන්තියක ඉන්නවා කියා පෙන්වන්න. මේ පන්තිකරණය ව්‍යාජයක්. හැට ගණන් වල අපිත් පන්තියෙන් පිට පැනීම සඳහා ගමට ගියා. ග‍්‍රාමීය ගොවියන් සමඟ කටයුතු කළා. මම පවා එදා ඇඳුමෙන්-පැළඳුමෙන් එවැනි වෙනසක් ඇති කරගත්තා. පසුව අපි ව්‍යාපාරගතවීමත් එක්ක අපේ ජිවිතවල සැබෑව මතුකර ගැනීමට ඒ වෙනස ඉවහල් වුණා. නමුත් මේ තියෙන මොඞ් ගතිය තුළ අපේ ස්ත‍්‍රීන් සහ පුරුෂයන්ගේ ඇඳුම හැර ඔවුන් තුළ හරයාත්මක බවක් නැහැ. අපේ මොඞ් නළුවෙකුගෙන්, නිළියකගෙන් ඇහුවොත් මොකක්ද ජීවිතයේ පරමාර්ථය කියලා ඔවුන් කියන්නේ, ‘හොඳ බිරිඳක් හෝ හොඳ ස්වාමි පුරුෂයෙක් වෙලා දරුවන් හදා ගෙන තමන්ගේ නිවහනක ජීවත්වීම කියලා. කලාව කියන්නේ මොකක්ද කියාවත් මේ අය දන්නේ නැහැ. ඇඳුමෙන් සමානයන් වී පන්ති පරතරය බොඳවීම මම දකින්නේ ධනාත්මක දෙයක් ලෙස. ඒ ලිබරල්කරණයට මං කැමතියි. නමුත් ගැටළුව වෙන්නේ ඒ මොඞ්වීම ඇතුළාන්තයට නොයෑම.
ඔබ විශ්වාස කරන ආකාරයට ස්ත්රිය හා පුරුෂයා පැමිණෙන්නේ, ලෝක දෙකකින්ද නැතිනම් එකම ලෝකයක් තුළ ඉන්න එහෙත් එකිනෙකාගෙන් වෙනස් බව පෙන්වීමට උත්සාහ කරන අනන්‍යතා දෙකක් විදිහටද?
ඇත්තටම ස්ත්රිය හා පුරුෂයා එන්නේ ලෝක දෙකකින්. හේතුව තමයි ඔවුන්ගේ ජීව විද්‍යාත්මක වෙනස ඔවුන්ගේ මානසික ක‍්‍රියාකාරීත්වයට බලපානවා. ඒ නිසා අනිවාර්යෙන්ම දෙන්නා එන්නේ ලෝක දෙකකින්. මම හිතන්නේ ඔවුන් යම් සම්මුතියකට එන්න අනන්‍යතා දෙකක් වෙනුවට එක් අනන්‍යතාවක් හදා ගන්න උත්සාහ කරනවා කියලයි. තරුණ තරුණියෝ කියන්නේ අපි එකා වගේ ඉඳිමු කියලයි. ඒක එක්තරා විදියකට සුන්දර සිහිනයක්. නමුත් තම තමන්ගේ හැසිරීම් රටාවන් සහ අනන්‍යතාවන් වෙනස් වෙන්නේ නැහැ. මේ දෙන්නා අතර සබඳතාවයකදී එකඟවෙමින් යම් සම්මුතිගත වීමක් සිදුවෙනවා එච්චරයි. ජිවිතයේ පනස් විය පසු කරන අවස්ථාවේදී මට කියන්න පුළුවන් ඒ එක වගේ කියන කාරණය මීට වඩා යථාර්ථවාදීව සිතිය යුතුයි කියලා. අපි හදාගත යුත්තේ එක වගේ එකකට 
වඩා නිර්මාණාත්මක පසුතලයක්.
වඩා නිර්මාණාත්මක පසුතලයක්.
මොකක්ද ලිංගික වෙනස කියන්නේ. Antagonism හෙවත් පසමිතුරුතාවක්ද එහෙම නැත්නම් contradiction හෙවත් ප‍්‍රතිවිරෝධයක්ද?
නෑ මං දකින්නේ එය Antagonism එකක් විදිහට නෙමෙයි. contradiction එකක් විදියටත් නෙමෙයි. complementary එකක් විදිහට. පිරිමියෙක් ලිංගිකත්වය සම්බන්ධයෙන් හෝ පිරිමියෙක් ලබන්නා වු ආශ්වාදය ගැහැනියකගේ ලිංගිකත්වය පිළිබඳ තියෙන්නා වූ ආශ්වාදය කියන්නේ පැහැදිලිවම තත්ත්ව දෙකක්. ඒ නිසා බොහෝ විට Antagonism එකක් ඇතිවෙන්න ඉඩ තියෙනවා. නමුත් එය කර ගන්න පුළුවන් නම් තමයි එහි තිබෙන්නා වූ සාර්ථකත්වය තියෙන්නේ.
නෑ මං දකින්නේ එය Antagonism එකක් විදිහට නෙමෙයි. contradiction එකක් විදියටත් නෙමෙයි. complementary එකක් විදිහට. පිරිමියෙක් ලිංගිකත්වය සම්බන්ධයෙන් හෝ පිරිමියෙක් ලබන්නා වු ආශ්වාදය ගැහැනියකගේ ලිංගිකත්වය පිළිබඳ තියෙන්නා වූ ආශ්වාදය කියන්නේ පැහැදිලිවම තත්ත්ව දෙකක්. ඒ නිසා බොහෝ විට Antagonism එකක් ඇතිවෙන්න ඉඩ තියෙනවා. නමුත් එය කර ගන්න පුළුවන් නම් තමයි එහි තිබෙන්නා වූ සාර්ථකත්වය තියෙන්නේ.
පේන්න තියෙන විදිහට රටේ සිදුවන බරපතල අවමානුෂිකකරණය ඉදිරිපිට ස්ත‍්‍රීන් නිහඬයි. පාරට බැස්සම පේන්නේ පවතින ක‍්‍රමයට ඔවුන් පක්ෂපාතී වන ආකාරයක්. ස්ත‍්‍රීන්ගේ මේ වෙළෙඳපොල හරහා උපුටාගත් බාහිර අලංකාරණයෙන් පිරිමින්ද මුසුපත් වී ඇති බවක් පෙනෙනවා. මේ පිළිඹිබුව, ස්ත‍්‍රීවාදයේ තාර්කික අවසානයකට අප පැමිණ තිබෙන බවද?
මම හිතන්නේ නැහැ. ස්ත්රීවාදය කියන කාරණාව මමවත් තවමත් හරිහැටි තේරුම් ගත්ත තැනක නෙමෙයි ඉන්නේ කියලා මම මේ ප‍්‍රශ්නයට උත්තර දෙන්න ලෑස්තියි. අවාසනාවකට ස්ත‍්‍රීන්ගේ අයිතිවාසිකම්, ස්ත්රී විමුක්තිය හා ස්ත්රීවාදය සම්බන්ධයෙන් අප අතර තිබිය යුතු ඒ තාර්කික තේරුම් ගැනීම, අත්දැකීම් හරහා එය අත්වීඳීම කියන කාරණා ගත්තොත් අපි හැමෝම එක් එක් තලවල සිට එහි ස්වභාවයන්, අර්ථනිරූපණය කිරීමට දරපු වෑයමක්. ඒ නිසා කෙනෙක් ලස්සන වීම කියන එක ස්ත්රීවාදය හා කාරණයක් නෙමෙයි. ස්ත්රී අලංකාරයට මුසපත් වෙන්නේ පිරිමිනේ. ඇයි පිරිමි මුසපත් වෙන්නෙ. අහක බලාගෙන යන්න පුළුවන්නෙ.
ස්ත‍්‍රීන්, පිරිමින්ගේ වහල්ලූ වූ යුගය අවසන්වී පිරිමීන්, ස්ත‍්‍රීන්ගේ වහල්ලූ බවට පත් වී ඇති යුගයකට අපි අවතීර්ණ වී ඇතැයි අපි පුරුෂාධිපත්‍යයෙන් යුතුව ප්රකාශ කළහොත් මොකක්ද ඊට ඔබ දක්වන ප‍්‍රතිචාරය?
ඇත්තටම පවුල කියන මුළු ඒකකයම වහල් කඳවුරක්. එය ලතින් භාෂාවෙන් ‘ෆැමිලියා’ නේ. පුරුෂයා ස්ත්රියට වහල් වීමත්, ස්ත්රිය පුරුෂයාට වහල් වීමත් පවුල් ඒකකය තුළ අනිවාර්යයක්. එහි අඩුවැඩි වීම ඒ ඒ පවුලේ බලතුලනය අනුව සිදුවන්නක්. එහි ආධිපත්‍යය අනුව සිදුවන්නක්. මේ ස්ත්රිය සහ පුරුෂයා අතර තිබෙන වහල්භාවය නැති කරන්න තමයි අප මේ ස්ත්රීවාදය කියන සංකල්පය ඉස්මතු කරන්නේ. මටත් ඒ සම්බන්ධයෙන් සංවාදයක් ඉදිරියට තියෙනවා.
ඇත්තටම පවුල කියන මුළු ඒකකයම වහල් කඳවුරක්. එය ලතින් භාෂාවෙන් ‘ෆැමිලියා’ නේ. පුරුෂයා ස්ත්රියට වහල් වීමත්, ස්ත්රිය පුරුෂයාට වහල් වීමත් පවුල් ඒකකය තුළ අනිවාර්යයක්. එහි අඩුවැඩි වීම ඒ ඒ පවුලේ බලතුලනය අනුව සිදුවන්නක්. එහි ආධිපත්‍යය අනුව සිදුවන්නක්. මේ ස්ත්රිය සහ පුරුෂයා අතර තිබෙන වහල්භාවය නැති කරන්න තමයි අප මේ ස්ත්රීවාදය කියන සංකල්පය ඉස්මතු කරන්නේ. මටත් ඒ සම්බන්ධයෙන් සංවාදයක් ඉදිරියට තියෙනවා.
ධනවාදී වෙළෙඳපොළ ලිංගික වෙනස සමජාතීයකරණය කරමින් ඉන්නවා. එය විසින් ගැහැනුන්, පිරිමින් කරන අතර පිරිමින්, ගැහැනුන් කරමින් ඉන්නවා. මෙහිදී අවශ්‍ය වෙන්නේ පිරිමි සහ ගැහැනුන් අතර වෙනස සඳහා සටන් කිරීම ද නැතිනම්, ලිංගික වෙනස සමානාත්මතාවක් වන තෙක් සටන් වැදීම ද?
නෑ. ලිංගිකත්වය කියන එක අපට සම කරන්න බැහැ. ලිංගිකත්වය යොදා ගැනීම සම්බන්ධ කාරණාව ගත්තොත්, කාන්තාවන් ලිංගිකත්වය තුළින් ආශ්වාදය ලබා ගැනීම සහ පුරුෂයා ආශ්වාදය ලබා ගන්නා ආකාරය අතර යම් පරතරයක් තිබෙනවා නම්, එය සම්බන්ධයෙන් තියෙන අභියෝගයන් තමයි අපිට ඔතනදී සාකච්ඡා කරන්න වෙන්නේ. ගෝලීයකරණය හෝ මුලධර්මවාදය හෝ මේ කියන ඒකාකාරී සංකිර්ණ මහා ක‍්‍රියාවලිය තුළින්ම තමයි මේ ස්ත්රිය හා පුරුෂයා තුළ ඔබ මතු කළ විපරීත ස්වභාවය මතුවෙන්නේ. එය තේරුම් ගැනීම සඳහා වන දෙයක් විධියටයි මම මේ ප‍්‍රශ්නේ දිහා බලන්නෙ. ස්ත‍්‍රීන්, පුරුෂයන් බවට පෙන්වීම හෝ පුරුෂයන්, ස්ත‍්‍රීන් ලෙස පෙන්වීම හෝ කියන්නේම මේ ගෝලීය ධනවාදී තරඟකාරී වෙළෙඳපොළ හසුරුවා ගැනීම සඳහා විවිධ විලාසිතාවන් අතර ඇතිවන්නා වූ තරඟයක් හැටියට මිස ලිංගිකත්වයේ වෙනසක් ඇති කරන්න හදන දෙයක් ලෙස නෙමෙයි.
ඔබ වඩාත් කැමති ගැහැනුන් සහ පිරිමි එක වගේ වෙනවටද එහෙමත් නැත්නම් ඔවුන් අතර ප‍්‍රතිවිරෝධතා හා ගැටුම් තියෙනවටද ?
මං කැමතියි ප‍්‍රතිවිරෝධතා හා ගැටුම් තියෙනවා නම්. මොකද ඒ ප‍්‍රතිවිරෝධතා තුළින්ම තමයි නිර්මාණාත්මකභාවයක් ඇතිවන්නේ. එක වගේ වුණාම හරි ඒකාකාරියිනේ. මම, මම වන අතරම මම කැමතියි මා සමඟ සම්බන්ධ වන පුරුෂයා ඔහු, ඔහු වෙනවට. අපි අතර පවතින සම්බන්ධතාවය තුළ ඒ නොගැලපීම හා ගැටුම් නෙගෝසියේට් කර ගන්න ඕනේ. හැබැයි පිරිමින්, පිරිමි වෙන්න ඕන කියන එකෙන් මං අදහස් කරන්නේ, ඔවුන් තුළ පුරුෂාධිපත්‍යය තිබිය යුතුයි යන්න නොවෙයි.ආධිපත්‍යභාවය පිරිමියා තුළ පමණක් නෙමෙයි ගැහැනිය තුළත් තිබිය යුතු නැහැ. ගැහැනිය රැකියාවට ගියාම පිරිමියා කරන්නේ ටෙලිෆෝන් කර කර මොනිටර් කරන එක. ගැහැනිය කරන්නේත් එයමයි. ඉතින් ලංකාවේ අපි මේකට කියනවා පවුල කියලා. දෙන්නම ඉන්නේ කූඩු වෙලා. ඒ නිසා අපි ඉන්නේ ‘ෆැමිලියා’ තුළ.
ස්ත්රිය පිළිබඳව ග‍්‍රාමීය පිරිමින්ට ඇති රත්නවල්ලි කුතුහලය සහ ලිංගික නිවටකම ගැන ඔබේ අදහස මොකක්ද ?
ඔය ප‍්‍රවාද කියන්නේ ගැහැනියගේ ලිංගිකත්වය තියෙන්නේ තමන් සතුව යැයි කියන මහා ප‍්‍රවාදය තුළනේ. ගැහැනියගේ ලිංගිකත්වය පවතින්නේ පුරුෂයාගේ ආශ්වාදය සඳහාය යන්න තමයි මහා ප‍්‍රවාදයේ අදහස. මේක මට මතවාදයක් හැටියට පිළිගන්න බැහැ. නමුත් කාන්තාවකගේ ලිංගිකත්වය ඇයට අයිති නොවන බව නම් මට කියන්න වෙනවා. ස්ත්රීවාදය තුළින් මතු කරන්නේ අපේ ලිංගිකත්වය අපට අයිතියි, අපේ ඇඟ අපට අයිතියි, එය හසුරුවා ගැනීමේ අයිතිය අපට තිබිය යුතුයි යන්නයි. ඒ නිසා අර රත්නවල්ලි කතාවේ ඇත්තක් තියෙනවා. ඒ කියන්නේ, අපේ සාරය අපි කාටහරි දීලා. ස්ත්රී සාරය ඒ නිසා අපි ළඟ නැහැ. එය නැවත අපි ලබා ගන්නේ කෙසේද යන්න පිළිබඳ කාරණය තමයි අපි මතුකර ගන්න ඕනේ. නිදර්ශනයක් විදිහට මම ඊයේ-පෙරේදා හින්දුන්ට සම්බන්ධ Divine Goddess කියන පොත කියෙව්වා. එහි සාකච්ඡා කරන්නේ රාධා-ක‍්‍රිෂ්ණා කතාන්දරයේ රාධාගේ චරිතය හා විෂ්ණුගේ බිරිඳගේ චරිතය. එය තනිකරම හින්දු මතවාදය මත ගොඩ නැගුවක්. මෙහි රාධා-ක‍්‍රිෂ්ණා සමව තබන අතර විෂ්ණු තමන්ගේ බිරිඳ පාදස්ථානයේ තබා ගන්නා බව හඟවනවා. ඒ කියන්නේ හින්දු-බමුණු වැඩවසම් සමාජය තුළ ගැහැනියකගේ සාරය තිබුණේ පුරුෂයා ළඟ. මං හිතන්නේ රත්නවල්ලි හා මෙය සමානයි.
ඇමෙරිකානු මැතිවරණ කි‍්‍රයාවලියට මෙවර සහභාගී වී ඇති සාරා පාලින් ඉදිරිපත් කරමින් සිටින්නේ ක‍්‍රිස්තියානි මුලධර්මවාදයක්. ලංකාවේ DAILY MIRROR කතුවරිය ඉංග‍්‍රීසි කතා කළත්, පන්තිය නාගරික වුවත්, ඇගේ පක්ෂය හෙළ උරුමයයි. හුඟක් ගැහැණුන් ප‍්‍රසිද්ධියේ නොවුණත් හදවතින් ම ජාතිවාදීයි. යුද්ධයට පක්ෂයි. සමාජ ක‍්‍රියාකාරිනියක් හැටියට ඔබ මේ නස්පැත්තිය තේරුම් ගන්නේ කොහොමද?
ඉහත කතුවරිය වගේ මේ සමාජයේ බොහෝ ගැහැනු මිනිසුන්ගේ contradiction එක එහෙම නැතිනම් ප‍්‍රතිවිරෝධය මම දැකලා තියෙනවා. පොදුවේ මට තියෙනවා ඔය කිව්ව දේට විරුද්ධත්වයක්. ඇත්තටම අපි වැඩ කරන ඈත ගම්වල ඉන්න අහිංසක, අසරණ ගැහැනු තුළ ඔහොම දෙයක් මම දැකලා නෑ. බලය සමඟ ගනුදෙනු කරන නාගරික කාන්තාවන් තුළ තමයි ඔය කියන ප‍්‍රතිවිරෝධය තියෙන්නේ. මම ගම්වල වැඩ කරද්දි හමුවන දයා එහෙම නැහැ. ශීලා එහෙම නැහැ. ගුණවතී එහෙම නැහැ. කොළඹ මධ්‍යම පාන්තික දිවිපෙවෙත් ගත කරන ගැහැනුන් නම් රාජපක්ෂගේ බලයෙන් උණුසුමක් ලබා ගන්න උත්සාහ කරනවා.
මේ ධනවාදී සංස්කෘතිය යුගයේ ස්ත්රී නිදහස වෙනුවෙන් හඬ නඟනවා කිය
න්නේ, පිරිමින්ගේ ගොදුරක් කියා කෑගැසීමද? නැතිනම්, මීට වඩා හොඳ සමාජ ක‍්‍රමයක් වෙනුවෙන් සටන් කිරීමද?
න්නේ, පිරිමින්ගේ ගොදුරක් කියා කෑගැසීමද? නැතිනම්, මීට වඩා හොඳ සමාජ ක‍්‍රමයක් වෙනුවෙන් සටන් කිරීමද?
කාන්තා විමුක්තිය කියන වචනය අපේ ප‍්‍රවාද තුළින් බැහැරව තිබෙන සමයක මම තවමත් කාන්තා විමුක්තිය වෙනුවෙන් පෙනී සිටිනවා. ඒ එහි ගැඹුරුතම දේශපාලන අර්ථය තේරුම් ගත් අයෙකු නිසා. මම වාමාංශික ක‍්‍රියාදාමයකින් ආ නිසා විමුක්තිය කියන වචනය මම මුලින් ම ඇහුවේ පන්තිය කියන වචනයත් එක්කයි. මගේ දේශපාලනය හා සමාජ අත්දැකීම් තුළ මම විමුක්තිය කියන්නේ සමස්තයේම නිදහස කියන අර්ථයෙන්. එය පන්තියට සීමා කරන්න බැහැ. නමුත් සංක‍්‍රමණීය තත්ත්වය තුළ මම කැමතියි ලිබරල්වාදී ඇප්‍රෝච් එකක් තුළ ගමන් කරන්න. මට බැහැ මුළු සමාජ පෙරළියක් එනකං ඉන්න. නමුත් මගේත් අවසාන අරමුණ සමාජ පෙරළියක් තමයි
Saturday, March 8, 2014
කාන්තා දිනය තුල සැබෑ ලෙස කාන්තා උද්‍යේගයක් තිබුණාද?
තවත් එක් කාන්තා දිනයක් කිසිදු උද්‍යෝගයකින් තොරව ඈලිමෑලි දියාරු ගතියකින්
ගෙවී ගියේය. මේ ගැන යමක් නොකියා සිටීමට අදහස් කර පසුව යම් කිසි දෙයක් කීමේ
අදහසක් සිතට නැගුනේ සැබවින්ම මෙය අවාසනාවන්ත තත්වයක් ලෙස මට හැඟී ගිය
නිසයි. ඇත්තෙන්ම කාන්තා විමුක්ති ව්‍යාපාරයන් කාන්තා නිදහස අගය කරන සමාජ
බලවේග හා සිවිල් සංවිධාන මෙදා කාන්තා දිනයට රටට දැනෙන යමක් කිරීමට තබා
සමාජයට යම් පණිවිඩයක් දෙන වැදගත් ප්‍රකාශයක් කිරීමට හෝ අසමත් වීම බෙහෙවින්
කනගාටුදායකය. මේ තත්වය හමුවේ කාන්තාවන්ගේ ප්‍රගතිය හා නිදහස වෙනුවෙන්
කළයුතු අරගලයකට මුලපුරන යම්කිසි ගැම්මක් ඇතික්කරවියහැකි වැඩපිළිවෙලකට
මුලපිරීමට තිබූ අවස්ථාවක් ඔහේ නිකම් මගහැරී ගියේය. වෙනත් වසර වලදීනම් කතා
කිරීමට කාන්තා ප්‍රශ්නද බොහෝ තිබුණි එහෙත් මේ වසරේ ප්‍රශ්න නැති උනාද?
ඇත්තෙන්ම උනේ ප්‍රශ්න වැඩි වුවත් ඒ ගැන නිසි උනන්දුවක් නොදැක්වීමය. සියල්ලට
වඩා කනගාටුදායක දෙයක් උනේ ජනමාධ්‍ය වලින්ද සුපුරුදු පරිදි කාන්තා වැඩසටහන්
කිසිදු සටන්කාමී එඩිතර ආකාරයකින් පුරුෂාධිපත්‍යට එරෙහිව නැගීසිටීමට වඩා
කිසිම පනක් නැති ආකාරයට මෙහෙයවීමයි.
කාන්තා විමුක්ති ව්‍යාපාරය ප්‍රගතිශීලී ව්‍යාපාරයක් ලෙස ශ්‍රී ලංකාවට දැනට කලකට පෙර හන්දුන්වාදෙනු ලබුවත් එයින් සතුටුදායක ප්‍රතිඵල අත්වූයේ යැයි සිතීම අපහසුය. කෙසේ වුවත් එයින් මේවනවිට යම්කිසි යහපත් ප්රතිඵලයක් අත්වී නැතැයි කීමටද නොහැකි වේ. කාන්තා විමුක්ති ව්‍යාපාරය රට තුල වඩා ශක්තිමත් වූයේ ගරු චන්ද්‍රිකා කුමාරතුන්ග මැතිනිය මෙරට ප්‍රථම විධායක ජනාධිපතිනිය ලෙස රටේ පාලනය හෙබවූ අවධියේයි. එවකට කාන්තාවන්ගේ රැකවරනය වෙනුවෙන් බොහෝ නීති සම්පාදනය විය. එසේම කාන්තාවන්ගේ ප්‍රගතිය වෙනුවෙන් සම්ප්‍රදායෙන් මිදී නූතන යුගයට ඔබින ලෙස බොහෝ වැඩසටහන් කෙරිනි. විශේෂයෙන් ස්ත්රී පුරුෂ භේදයකින් තොරව යම් මට්ටමකට බොහෝ ක්‍රියාකාරකම් වල නිරත වීමට සාපේක්ෂව වැඩි නිදහසක් කාන්තාවන්ට මේ අවධියේ අත්විනි. ඉන්පසුවට කුමාරතුන්ග මැතිනිය ජනපතිනියව සිටියදීම රනිල් වික්‍රමසිංහ මහතා අගමැති වෙමින් බිහිවූ රජය මගින්ද කාන්තාවන්ට යම් පමණක සේවයක් සිදුවුණේ ජාත්‍යන්තරයේද සිත් දිනාගනිමිනි.
මේ සියල්ල හමුවේ අද වනවිට පවතින තත්වය කුමක්ද? එය කාන්තාවන්ටත් කාන්තා විමුක්ති ව්‍යාපාරයටත් හිතකරද? මෙය සැබෑවටම ප්‍රශ්නාර්ථයකි. චන්ද්‍රිකා කුමාරතුන්ග මැතිනියගේ සමයේ කාන්තාවන්ගේ රැකවරනය වෙනුවෙන් ලිංගික අතවර වල විවිධාකාර ස්වරූපයන්ට එරෙහිව තැනුනු නීති අද වනවිට ඒ තරම් සාර්ථකව ක්රියාත්මක නොවේ. රනිල් වික්‍රමසිංහ මහතා අගමැතිව සිටි අවධියේ කාන්තා හින්සනයට හා ගෘහ ප්‍රචන්ඩත්වයට එරෙහිව පැමිණිලි භාරගෙන නීති ක්රියාත්මක කිරීමට ස්ථාපිතකළ පොලිස් ඒකක හරි හැටි ක්රියාත්මක නොවන බවක් ඒ මහතාද කියා තිබුණි. කාන්තාවන්ගේ ප්‍රගතිය වෙනුවෙන් ක්රියාත්මක වෙන වැඩසටහන් මේවනවිට ඉදිරියට ඇදෙන්නේ ඉතාම මන්දගාමීවයි. මෙවර කාන්තා දිනයේදී අප දැක්කේද එයයි. කාන්තා දිනයටද මෑතක සිට සිදුවන්නේ සම්ප්‍රදායික ගෘහණියන් හා මවුවරුන් ඉලක්ක කරගෙන කරන වැඩසටහන්ය. සම්ප්‍රදායික ගෘහණියන්ට තවත් වටිනාකම් ලබාදීම පුරුෂාධිපත්‍යටම රුකුල් දීමක් නොවෙයිද? අනෙක කාන්තාවන් පුරුෂයාගේ කාමවස්තූන් බවට පත්කරවන ඔවුන්ගේ මානසික ධෛර්ය අඩපන කරන විලාසිතා ආදිය ප්‍රදර්ශනය කරමින් කාන්තා විමුක්ති ව්‍යාපාර කිරීමේ අර්ථයක් නැත. අප මෙවර කාන්තා දිනයට දුටුවේද පුරුෂයාට වහල්කම් කරමින් පුරුෂාධිපත්‍යයේ මනදොල සපුරන සම්ප්‍රදායික ගෘහණියන්ගේ හා ළමයි වදමින් ඒ වෙනුවෙන්ම ජීවිතය කැප කරන සම්ප්‍රදායික මවුවරුන්ගේ කියුම් කෙරුම් මිස සැබෑ කාන්තා විමුක්තිය හා ප්‍රගතිය කරා යන ප්‍රගතිශීලී කාන්තා වැඩසටහන් නොවේ. මෙය කෙලින්ම කිවයුතුයි. කාන්තාවන් වෙනුවෙන් හඬ නැගීමට ඉදිරිපත්වන පුවත්පත් ඇතුලු බොහොමයක් මාධ්‍ය මෙවර කාන්තා දිනයේදී ඒ වෙනුවෙන් එතරම් උනන්දුවක් ඇතිව හඬ නොනැගීමද සැබවින් කනගාටුදායකය.
Saturday, March 1, 2014
වැලන්ටිනා තෙරස්කෝවා, මෙයා ගැන අහලා තියෙනවද?
වැලන්ටිනා තෙරස්කෝවා තමයි ලොව මුලින්ම අභ්‍යාවකාශ තරනයට ගිය කාන්තාව හැටියට ඉතිහාසගත වන්නේ. ඇය සෝවියට් දේශයේ
මෙහි අපට හිතන්නට කරුණු ගනනාවක් ඇතැයි මම සිතමි. ඉන් ප්රධාන දෙයනම් කාන්තාවන්ට ලොව අභියෝග ජයගෙන ඉදිරියට යා නොහැකිද යන්නයි.ඇත්තෙන්ම කාන්තාවන් ජීවිත වල බොහෝ බාධක තනාගන්නේ තම මනස තුලමයි. මේ අභියෝග ජයගත හැක්කේත් ඒ මානසිකව ගොඩනගාගත් බාධක ජයගැනීමෙන්. ඒ බව වැලන්ටිනා තෙරස්කෝවා චරිතයෙනුත් මනාවට ඔප්පු වෙනව.ලොව මෙවන් වීර කාන්තා චරිත අප රටේ කාන්තාවන්ටද නොමද ආදර්ශයක් සපයන බව කිවයුතු වැදගත් දෙයයි.
Friday, January 17, 2014
ස්තී‍්‍ර විමුක්තියේ නව කතිකාවකට පෙර…
ස්තී‍්‍ර විමුක්තියේ නව කතිකාවකට පෙර…
ලාංකේය තිස් වසරක යුද්ධය නිමා වූයේ එතෙක් පැවති කතිකාමය ලෝක දැක්ම පවා ව්‍යුහාත්මක පරිවර්තනයකට ලක්කරමිනි. බහුවිධ පීඩිත විමුක්තීන්ගේ අරගල සන්දර්භයන් පවා නව සුසමාදර්ශී විතැන්වීමක් ඉල්ලා සිටින ඛණ්ඩනීය ඓතිහාසික නිමේෂයක් ලෙසට මෙම මොහොත හඳුනා ගත හැක. මෙම මොහොත වනාහි නව කතිකා, නව මතවාද, නව දේශපාලන බලවේග ගොඩ නැගීම වෙනුවෙන් එතෙක් පැවති කතිකාමය පොළොව පරිවර්තනීය පෙරළියකට ලක්කර තිබෙන අවස්ථාවක් ලෙස ද හැඳින්විය හැක. පීඩිත විමුක්ති දේශපාලන අර්ථයෙන් ගත් විට ස්තී‍්‍ර දේශපාලනයටද මෙම සුවිශේෂී අවස්ථාව අදාළ වේ. පැරණි ස්තී‍්‍රවාදී කතිකා වෙනුවට නව කාල අවකාශ නිමේෂය සංයුක්තව වටහාගත් නව අරගල ව්‍යවහාරයන් ගොඩනැගීමේ අවධියකට අපි සේන්දු වී ඇත්තෙමු. එවැනි නව ස්තී‍්‍ර විමුක්ති කතිකාවන් ගොඩනැගීමේ ප‍්‍රවේශයක් සඳහා පළමුව ස්තී‍්‍රන්ගේ සමාජය නියෝජනය පිළිබඳව වන ලාංකේය පුරා කතාව වටහා ගැනීම අත්‍යාවශ්‍යව ඇතැයි මම සිතමි. මේ සටහන යනු එම දීර්ඝ කාර්යය සඳහා වන මුල පිරීමක් ලෙස ද හැඳින්විය හැක.
ඉතිහාසය දෙස හැරී බැලීමේදී අපට දෘශ්‍යමාන වන සත්‍යය වන්නේ සමාජය යනු ගොඩනැංවීමක්ය යන්නයි. මෙය අතීතයේ සිට වර්තමානය දක්වා අඛණ්ඩව ගලා ආ ප‍්‍රවාහයක් නොවන අතර එය ඛණ්ඩනීය නිමේෂයන්ට අභිමුඛ වී නිර්මාණය වන හා නැවත නිර්මාණය කළ හැකි පාර්ශවීය ගොණුවක් ලෙස හැඳින්විය හැක. සමාජය පවතින යථාර්තයක් බවට පත් කරන්නේ සමාජ ව්‍යාපාර සංවිධාන හා විවිධ අරගලයන්ගේ භෞතික මැදිහත් වීමෙනි. සමාජය යනු විය හැකි හෝ නොවිය හැකි දෙයක් වන්නේ බල ආධිපත්‍යයේ ප්රතිඵලයක් ලෙසය. සමාජය නිරතුරුව වෙනස්වන අතර එය ගොඩනැංවීම දේශපාලන කාර්යයකි.
ඒ අනුව යම් සමාජයක සිටින ස්ත්රිය ගැන පවතින අදහස් පද්ධතිය අපට තේරුම් ගත හැක්කේ එම සමාජයේ ගොඩනැංවීමක් ලෙසයි. ශිෂ්ටාචාරයක් ගොඩනැගීමේදී කර්තෘකයන්ට මුණ ගැසෙන ප්රධාන ප‍්‍රශ්නය වන්නේ ස්ත්රිය යනු කුමක්ද යන්නයි. මනෝ විශ්ලේෂණයට අනුව ෂාක් ලැකාන් අදහස් කළේ ”ස්ත්රිය යනුවෙන් දෙයක් නොපවතී” යන්නයි. ඉන් ගම්‍ය වන්නේ ස්ත‍්‍රියක් වනවා යන්නෙහි ඒකාර්ථ සංකල්පයක් නොමැති බවයි. එනම් ස්ත‍්‍රීත්වයේ සාරයක් නොපවතින බවයි. මානසිකය තුළ ස්ත්රිය පිළිබඳව කලින්ම සැලසුම් කරන ලද නිරූපනයක් ඇත්තේ නැත. ඒ නිසා ස්ත‍්‍රීමය අනන්‍යතාවයේ ස්ථානයේ පවතින්නේ හිස් ඉඩකි.
පශ්චාත් යටත් විජිතකරණයට පෙර ලාංකේය ස්ත්රිය සංකල්ප ගත කර ඇති ආකාරය අප පළමුව විමසා බලමු. පූර්ව යටත් විජිත සිංහල බෞද්ධ සංස්කෘතික ව්‍යාපාරයේ උද්යෝගිමත් ප‍්‍රකාශකයා වන අනගාරික ධර්මපාල විසින් සිංහල බෞද්ධයා පුවත්පතේ ස්ත්රිය පිළිබඳ මෙවැනි සටහනක් කර තිබේ.
‘‘ජපන් ස්ත‍්‍රීන්ට සමාන කරන්නට ලෝකයේ තවත් ස්ත‍්‍රීන් කොටසක් නැත. ජපන් රටට ගිය යුරෝපීය ශාස්ත‍්‍රඥයන් විසින් ලියන ලද ජපන් රට සම්බන්ධ ග‍්‍රන්ථවල ජපන් කුල ස්ත‍්‍රීන්ගේ ගුණ වර්ණනා කර තිබේ. දෙවෙනි ශ්‍රේණියේ බුරුම ස්ත‍්‍රීන් තැබිය හැකියි. ස්වකීය ශරීරය පවිත‍්‍ර කර ගැනීම ජපන් සහ බුරුම ස්තී‍්‍රන්ගේ ද දඹදිව ආර්ය කුල ස්තීන්ගේ ද ශ්‍රේෂ්ඨ අංගයකි. සැමදාම උදේට ස්නානය කිරීම, ඇඳ තිබෙන වස්ත‍්‍ර සෝදා පවිත‍්‍ර කර ගැනීම දඹදිව ආර්ය ජාතික ස්තී‍්‍රන්ගේ චාරිත‍්‍රයකි. අපවිත‍්‍ර ශරීරයෙන් අපවිත‍්‍ර වස්ත‍්‍ර හැඳ අපවිත‍්‍රව සිටීම සිංහල ස්තී‍්‍රන් විසින් චාරිත්රයක් කරගෙන තිබේ.’’
- සිංහල බෞද්ධයා (සි.බෞ.1923/3/10) -
ධර්මපාල නූතන ශිෂ්ට කරන ව්‍යාපෘතිය තුළ සිංහල ස්වදේශිකයා සංකල්ප ගත කර තිබුණේ අශිෂ්ට පැවැත්මක් ඇත්තකු ලෙසත් ඔහු හෝ ඇය සිංහල බෞද්ධ අනන්‍යතාවය බවට ඔසවා තැබීම සඳහා නූතන ශික්ෂණ යාන්ත‍්‍රණයට ඔවුන්ව ලක් කළ යුතු බවත්ය. ස්ති‍්‍රය පිළිබඳව ධර්මපාලගේ වටහා ගැනීම තුළ ඔහුගේ පුළුල් ව්‍යාපෘතිමය ස්වභාවය හඳුනා ගත හැක. විශේෂයෙන්ම දඹදිව ආර්ය ජාතික ස්ති‍්‍රයගේ පවිත‍්‍ර චාරිත්ර ලෙස ඔහු අතීතකාමීව හඳුනා ගන්නා ලක්ෂණ යනු බි‍්‍රතාන්‍ය යටත් විජිත ශිෂ්ට කරන ව්‍යාපෘතියේම පසු ආවර්තිත ප‍්‍රතිඵලයකි. ඉංග‍්‍රිසි සමාජයේ ප්රකට වික්ටෝරියානු සදාචාරාත්මක සංස්කෘතික ලක්ෂණ සිංහල බෞද්ධ සංස්කෘතික ව්‍යාපාරය සමග නව ආකාරයකින් සුසම්බන්ධ කළ අනන්‍යකරණ මුහුණුවරක් ස්ත්රිය පිළිබඳව ඉහත ධර්මපාල ප‍්‍රවාදයෙන් හඳුනා ගත හැක.
සිංහල බෞද්ධ සංස්කෘතික ව්‍යාපාරය ගොඩ නැගුනේ බි‍්‍රතාන්‍ය ශිෂ්ටකරණ යටත් විජිත ව්‍යාපෘතිය සිය හීනමාන අනෙකා කර ගනිමින් බව පෙනේ. ස්ත්රිය පිළිබඳව ගොඩනැගෙන කතිකාවට පවා මෙම ස්වභාවය අදාළ වේ. නිදසුනකට මිෂනාරි පාසල් දෙස බලා සිංහල බෞද්ධ පාසල් ගොඩනැගුවා සේ බි‍්‍රතාන්‍ය වික්ටෝරියානු සදාචාර ඇගයුම අනුවර්තනය කර ගනිමින් නව සිංහල බෞද්ධ ආර්ය ස්ත‍්‍රියක් පිළිබඳව රූපණයක් ගොඩනගණු ලැබිණි. ඒ අනුව ශිෂ්ට ආර්ය ස්ති‍්‍රය සැබවින්ම කලින් සිටියා නොව ඊනියා බි‍්‍රතාන්‍ය ශික්ෂිත ස්ත්රිය අනෙකා කර ගනිමින් ගොඩනැගූ පසු ආවර්තිත ස්ත්රී කතිකාවක් බව පෙනේ. පශ්චාත් යටත් විජිත ජාතික රාජ්‍යයේ බොහෝ අංගෝපාංගවල ඇති දෙබිඩි මුහුණුවරෙහි ආරම්භක අඩංගුව මෙම යටත් විජිත විරෝධී සංස්කෘතික ව්‍යාපාර තුළ දැකිය හැක. වත්මන් ලාංකේය පවුල, ස්තී‍්‍ර පුරුෂ සම්බන්ධය නියෝජනය වී ඇති ආකාරය හඳුනා ගැනීමේදී මෙම යටත් විජිත සංස්කෘතික ව්‍යාපාරයේ ආරම්භක මුහුණුවර වටහා ගත හැක.
පශ්චාත් යටත් විජිතකරණයෙන් පසු ලාංකේය ස්ත්රිය යනු වික්ටෝරියානු සදාචාරාත්මක සංස්කෘතික ලක්ෂණ සහ ඉංග‍්‍රීසි සමාජ ලක්ෂණ ම වෙනත් ආකාරයකින් සන්ධාන ගත කළ සිංහල බෞද්ධ ශිෂ්ටකරණ උපාංග අතර වූ දෙමුහුම් සමාජයීය නිමැවුමක් වී තිබෙයි. වත්මන් ලාංකේය පවුල තුළ ස්ත්රී පුරුෂ සම්බන්ධයේ මුහුණුවර සුවිශේෂී පැවැත්මක් ලෙස පෙන්නුම් කෙරේ. වත්මන් ලාංකේය පවුල යනු මෙම ස්ත්රී පුරුෂ සම්බන්ධයයි. පවුල් සංස්ථාව තුළ සිටින විෂම ලිංගික පුරුෂයා පවුල තුළ අතීශය විනීත වන අතර ස්ත්රිය ලැජ්ජා බයට හැදී ඇත. මොවුන් පාසල, ආගමික සංස්ථා තුළ ශිෂ්ට සම්පන්න පිනට දහමට ලැදි පිරිමින් හා ගැහැණුන් ලෙස හඳුනා ගැනේ. එම සංස්ථාවන් රාජ්‍යයට බද්ධ වූ විට එතෙක් පැවති ජාතික සදාචාරය ලෙස මේ තත්ත්වය පෙන්නුම් කෙරේ. 1977 විවෘත ආර්ථිකයත් සමග ඊනියා සමාජ පරිකල්පනය සුණු විසුණු වී ගිය අතර පවුල තුළ සැදුණු ශිෂ්ට පිරිමියා සමාජය තුළ දී වල් ඌරෙකු ලෙස පෙනී යන්නට විය. විවෘත වෙළඳපොළ හමුවේ සමාජය උඩු යටිකුරු වී වෙළඳපොළ, විලාසිතා කඩ, වෙළද මාධ්‍ය ආදිය නිර්මාණය වී තිබෙද්දී විනීත පිරිමියා සහ ගැහැණිය ඉහත වෙළඳපොළට පවුල තුළින් මුක්ත කෙරිණි. පවුල තුළදී ගැහැණුන් දෙස ඇස් කොණින් වත් නොබලන වත්මන් ලාංකේය තරුණයන් මග තොටේදී රාගාධික ඇස් ගැහැණු ශරීරයට හෙළමින් පශ්චාත් භාග මිරිකන තත්ත්වයට පත්වන්නේ ඉහත තතු යටතේය. වෙළඳ ශරීරයකට සාම්ප‍්‍රදායික සංකල්ප මුහු වූ විට නිර්මාණය කෙරෙන වියවුල අපට මග තොටේදී භුක්ති විඳිය හැකිය. පවුල තුළ සිරවී ඒකාකාරී ජීවිත ගත කරන ගැහැණුන්ව, නොදන්නා වෙළඳපොළ විසින් උරාගත් විට සංකීර්ණ වසඟකාරී ගැහැණියක් නිර්මාණය වේ. වත්මන් ගැහැණුන් සහ පිරිමින් අතර සම්බන්ධතාවය යනු මෙම දෙබිඩි පුරුෂයා සහ වසඟකාරී ස්ති‍්‍රය අතර වන මුණගැසීමකි.
1977 ට පෙර ලාංකේය සමාජය තුළ ස්ත්රිය යනු කුමක්ද යන්නට සාපේක්ෂ අර්ථයක් තිබුණි. ඇය පිළිබඳ අනන්‍යතාවක් නිර්මාණය වී තිබුණි. උදාහරණයක් ලෙස පේ‍්‍රක්‍ෂකාගාරයක් ඉදිරිපිට නාට්‍යකරුගේ පෙළට යටත්ව පසුබිම් සංගීතය, ආලෝකකරණය හා වේෂ නිරූපනය හරහා වේදිකාවක් මත අභිනයන් දක්වන ස්ත‍්‍රියක අපි නිළියක් ලෙස හදුන්වමු. එහෙත් පේ‍්‍රක්‍ෂකාගාරය හිස්වී පසුබිම් සංගීතය, ආලෝකකරණය නොමැතිව, නාට්‍යකරුවා සහ වේෂ නිරූපන ශිල්පියා රඟහලෙන් පලාගොස් ඇති විටක ඇය වේදිකාව තුළ දක්වන අභිනයේදී නිළියක යන අනන්‍යතාවය ඇයට හිමි වේද? 77න් පසු ලාංකේය ගැහැණිය පමණක් නොව ලාංකේය පිරිමියා ජාතිය, ආගම, සංස්කෘතිය ආදී සියලූ අවකාශයන් මේ ඉරණමට ගොදුරු විය. අනන්‍යතාවයක් නිර්මාණය වන්නේ සමාජ සංඝටක නිශ්චිත කාල අවකාශයක රඳවන ඒකාබද්ධ වීම හරහායි. 77ට පෙර ලාංකීය ගැහැණියගේ අර්ථය ගොඩනැගුණේ ධර්මපාල චින්තනය සමඟ මුහු වූ බි‍්‍රතාන්‍ය සදාචාර දහම, රාජ්‍යය සහ පවුල අතර ක්රියාත්මක වූ සාමූහික පවුලේ අදහස්, කෘෂිකාර්මික ජීවන රටාව, ගල් ගැසුණු සංස්කෘතික ලක්ෂණ අතර පැවති සම්බන්ධය හා වෙනස්කම් අනුවයි. ඇය ගැන නිර්මාණය කෙරුණු මෙම අනන්‍යතාවය ඇය විසින් බාර ගැනුණි. ඒ අවධියේ ගැහැණිය විවාහයට පෙර ලිංගික සම්බන්ධතා නොපැවැත්විය යුතු, කන්‍යාභාවය ආරක්ෂා කළ යුතු කෙනෙකු ලෙස සැලකිණි. යම් හෙයකින් එය බිඳ වැටුණ හොත් ඇය සිය දිවි නසා ගැනීමට යොමු වීමකට පවා පෙළඹේ. ඉන් අදහස් කෙරෙන්නේ සමාජය තුළින් ඇයට ලබා දුන් අනන්‍යතාවය ඇය විසින් බාරගත් බවයි. ඊට අදාළ වේදනා විරෝධයන් සියල්ල අනන්‍යතා බාර ගැනීමේ ප‍්‍රතිඵලයන් වේ. පවුල රැුකගැනීම, චරිතවත් ලෙස ජීවත් වීම, ලිංගික ජීවිතය සැඟවීම, රාති‍්‍රයේ නිවසින් පිට නොසිටීම ආදී සියල්ල එදා ඇයට හිමි වූ අනන්‍යතා ලක්ෂණයන්ය. මේ අනුව මාතෘත්වය නැමැති අනන්‍යතාවය ඇයට ආරූඪ කොට ඇය හිලෑ කෙරිණි. ස්ත්රිය යනු කවරෙක්ද යන ප‍්‍රශ්නයට යම් සාපේක්ෂ පිළිතුරක් මෙතනදී ගොණු කරගෙන තිබුණි. මෙම ආකල්ප කොතරම් පසුගාමී වුවත් ඒ අවධියේ ගැහැණියට අනන්‍යතාවයක් හිමිව තිබුණි.
එහෙත් 77 දී ආර්ථිකය විවෘත වීමත් සමග නව ලිබරල් ධනවායේ ගොදුරක් බවට ලාංකේය සමාජය පත් විය. විවෘත වෙළඳපොළ සමාජයේ හැම අස්සක් මුල්ලක් නෑරම ආක‍්‍රමණය කළේය. ලෝක ධනවාදයට ලංකාව නිරාවරණය කෙරුණු අතර එකට බද්ධව තිබුණු පැරණි සමාජ සබඳතා මෙහිදී අහෝසි වී යයි. ඒ සමාජ උපාංග රැුහැණින් ගිලිහී නිදහස් වී යයි. 2009 මැයි 18 වන දින ප‍්‍රභාකරන්ගේ මළ සිරුර නන්දිකඩාල් කලපුවෙන් හමුවීමත් සමග ලාංකේය දේශපාලනය නව ඛණ්ඩනීය සංදිස්ථානමය මොහොතකට පත් වූ අතර දකුණට සාපේක්ෂව උතුර ද නව ලිබරල් ධනවාදයට විවෘත විය.
වෙළඳපොළ විවෘත වීම ලාංකේය ගැහැණියව ප්රබල අර්බුදයකට ගොදුරු කළ අතර ඇයගේ අනන්‍යතාවය බිඳ දමනු ලැබිණි. ගැහැණියට පෙර පැවති අර්ථය වෙළඳපොළ හමුවේ ශූන්‍ය වී ගියේය. දැන් බිඳ වැටුණු අනන්‍යතාව නැවත ගොඩනැගීම සඳහා ඇයට පිළිසරණට එන්නේ විවෘත වූ වෙළඳපොළයි. විලාසිතා කඩ, සෙලියුලර් දුරකථන, සුපිරි සාප්පු සංකීර්ණ, මාධ්‍ය කඩ, නව නිවාස, සමාජ ශාලා හා කැරෝකේ වැනි වාෂ්ප වී යන පාරිභෝගික භාණ්ඩ ඇය වෙනුවෙන් පෙනී ඉඳීමට පටන් ගනී. ජනමාධ්‍ය තුළින් සුපර්ස්ටාර්, ලවින් ස්ටාර්, ඩාන්සින් ස්ටාර්, ටැලන්ට් ස්ටාර්, මෙගා නාට්‍ය, කුකින් ස්ටාර්, ජෝතිෂ්‍ය කඩ, ලස්සන ගෙදර වැනි වැඩසටහන් තුළින් දවසින් දවස ඇය අලූත් අනන්‍යතාවයක් ලබා ගැනීමට වෙහෙසෙයි.
සමාජයක් නැති තැන එහි කිසිදු නිශ්චිත ලක්ෂ්‍යයක් නැති වෙළඳ පොළට ඇයගේ අනන්‍යතාවය කිසිසේත්ම යළි හිමි කර දිය නොහැක. ඉන් ඇය දරාගත නොහැකි මානුෂික ව්‍යසනයකට ගොදුරු වේ. එදා අතිශය පසුගාමී අදහස් ලෝකයක ගොදුරක් වී හෝ සිය මානුෂික ස්ථාවරභාවය සාපේක්ෂව රැකගත් ඇය මෙදා වෙළදපොළේ විකුණුම් භාණ්ඩයක් වී තිබේ. අද වන විට මෙම තත්ත්වයට විරුද්ධව මූලධර්මවාදී ව්‍යාපෘති හිස එසවීමේ පෙළඹුමක් පවතී. වෙළඳපොළට විරුද්ධ වන අතරේම අතීතයේ එකට එකතු වී තිබූ සංඝටක නැවත බලෙන් එකතු කොට ඇයට සමාජ අනන්‍යතාවයක් ලබාදීමට ඔවුන් කරන උත්සාහය අතිශය සමාජ හිංසනයක් නිර්මාණය කරයි. මොවුන් ගැහැණියගේ වත්මන් අනන්‍යතා අර්බුදය නීච ලෙස ගසා කයි. සිංහල බෞද්ධ සදාචාරවාදී ගැහැණිය පිළිබඳ ඔවුන්ගේ අණකිරීම් පවතින තත්ත්වය සමග කිසිදු අදාලත්වයක් නැතුවා පමණක් නොව පවතින වෙළදපොළ තත්ත්වය නැවත ජරා ජීර්ණ ලෙස ඇයට අභිමුඛ කරවයි. එක් පසෙකින් වෙළඳපොළේ විකිණෙන ඇයට බලහත්කාරී සදාචාරවාදී ගැහැණියකගේ වේෂය ආරූඪ කීරීමට සැරසෙයි. පිළිතුර වන්නේ මේ තුළින් වසඟකාරී මාතෘ භූමිකාවක් නිර්මාණය වීමයි.
Wednesday, January 8, 2014
සම-තැන ද? නිසි-තැන ද? | සියවසක කාන්තාවෝ [1911 - 2011]
19වන ශතවර්ෂය අවසානයේ දී සහ 20වන ශතවර්ෂය මුල දී ඇති වුණු කාන්තා කැළඹීම හේතුවෙන් විශ්ව කාන්තා දිනය බිහි වීමට පදනම වැටුණි. බ්‍රිතාන්‍ය පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රී, ජෝන් ස්ටුවර්ට් මිල් යනු සැබැවින්ම, ප්‍රථම වරට කාන්තාවට ඡන්ද අයිතිය දිය යුතු යැයි ප්රකාශ කළ පුද්ගලයා ය. වසර 1893 දී, නවසීලන්ත රජය විසින් ලෝකයේ ප්‍රථම කාන්තා ඡන්ද වරම ලබා දුන් රට ලෙසින් ඉතිහාසගත වුව ද, ලොව අන් රට වල එය ක්රියාත්මක වීමට තවත් බොහෝ වසර ගණනක් ගත විය.
ස්ත්‍රියගේ අරගලය ඇත්තේ පිරිමියාගේ දැක්ම සමඟය.මේ යථාර්ථය උවමනාවෙන්ම සඟවයි.ඒ වෙනුවට අචේතනික පීතෘමූලික සමාජය ආදේශ කරයි.ස්ත්‍රියගේ අරගලය ඇත්තේ අචේතනික බලවේග තුල නොවේ.පුරුෂයා විසින් අත්කරගෙන ඇති භූමිකාවට එරෙහිවය
නව පිරිමින් නිර්මානය ස්ත්රිය ඉදිරියේ ඇති අභියෝගයයි.ස්ත්රිය සිතන්නට ඕනෑ මෙසේය,කතා කරන්නට ඕනෑ මෙසේය,වැඩ කරන්නට ඕනෑ මෙසේය කියා සමාජභාවීය වෙනස්කම් නිර්මාණයට එරෙහිවය.මේ තත්වය වියුක්ත සන්දර්භයක් තුල වුවද පිරිමින් තුල තිබිය හැක.එබැවින් චින්තනමය වශයෙන් ස්ත්රියට පිරිමියා සමඟ අනවරත අරගලයක් ඇත.මේ අරගලයේ ඓතිහාසික පසුබෑමක් නිසා ස්ත්රිය අද සිටින තත්වයට පත් වී ඇත.
ස්ත්රියට පිරිමියාගේ ළමයි බලන්නියක් වීමට සිදුවී තිබේ.කුඩා කල පියාටද විවාහයෙන් පසු සැමියාටද වියපත්වූ පසු පුතාටද යාට්ටහ් වී සිටින්නට සිදුවී ඇත.ස්ත්‍රියගේ අරගලය මේ සියල්ලන් ගේ දැක්මට එරෙහිවය.
ඇය කැමති දෙයක් කිරීමට ඇයට නිදහස තිබිය යුතුය.මෑතක බස් කොන්දොස්තරවරුන් ලෙස කාන්තාවන් බඳවා ගැනීමට යාම ප්‍රවෘත්තියක් වී තිබිනි.
කොටින්ම පිරිමින් ස්ත්‍රියගේ මෙම අරගලය නොතකා හරින්නේ නම් ඇයට පිරිමින් ගෙන් නිදහස්ව ජීවත් වීමට හෝ ඉඩ තිබිය යුතුය.
කාන්තා සුබසාධන වැඩ මෙම යථාර්ථය සඟවයි එම වැඩ වලින්ද අන්තිමට ප්‍රතිලාභ ලබා ගන්නේ පිරිමියාය.අවශ්‍ය වන්නේ පාසල්මට්ටමින් ස්ත්රියට අරගලය ගැන න්‍යායාත්මක දැනුමක් ලබා දීමයි.
ආගම ,සදාචාරය හා මාතෲත්වය පමනක් නොව ජනප්‍රිය ලිංගික චර්යාවද වැනිදේ ස්ත්රිය පාලනය කිරීමට ස්ත්රිය මත පිරිමියා පටවන ලද දේය.පවුලේ වැඩියෙන් ආදායම් ඉපයූවත් ඇය ගෘහමූලිකයා නොවේ.නව ආකාරයේ පුරුෂ කතිකාවක් නම් කාන්තා හිංසනයයි.එම වචනයෙන්ම ස්ත්රිය බාල්දු කර ඇත.ඇය දෙවැනි තැනට දමා ඇත.ඇය ආරක්ෂා විය යුතු තැනැත්තියක් ලෙස හුවා දක්වා ඇත.දුර්වලයෙකු කර ඇත.එහෙත් ස්ත්රිය තමන් ලිංගික වශයෙන්ද ශාරීරික වශයෙන්ද දුර්වලයෙකු නොවන බව ( විශේෂයෙන් බටහිර කාන්තාව ) ඔප්පු කර ඇත.
අචේතනික දේවල් බොරුවට මවා පෙන්වන්නේ නැතිව පිරිමියා සමඟ ඇති අරගලය තේරුම් ගත යුතුය.එසේ නැතිව ජයග්‍රහණයක් ලබා ගත නොහැක.පිරිමියා සමඟ ස්ත්‍රියගේ අරගලය සමාජයීය හා ආර්ථික,දේශපාලනික වශයෙන් මෙන්ම ලිංගික වශයෙන්ද වූවකි.
අප මේ වටිනා ලිපිය උපුටා ගත්තේ Boondi.lkවෙබ් අඩවියෙනි. වැඩි විස්තර සඳහා කියවන්න.
http://boondi.lk/article.php?ArtID=1703
ස්ත්‍රියගේ අරගලය ඇත්තේ පිරිමියාගේ දැක්ම සමඟය.මේ යථාර්ථය උවමනාවෙන්ම සඟවයි.ඒ වෙනුවට අචේතනික පීතෘමූලික සමාජය ආදේශ කරයි.ස්ත්‍රියගේ අරගලය ඇත්තේ අචේතනික බලවේග තුල නොවේ.පුරුෂයා විසින් අත්කරගෙන ඇති භූමිකාවට එරෙහිවය
නව පිරිමින් නිර්මානය ස්ත්රිය ඉදිරියේ ඇති අභියෝගයයි.ස්ත්රිය සිතන්නට ඕනෑ මෙසේය,කතා කරන්නට ඕනෑ මෙසේය,වැඩ කරන්නට ඕනෑ මෙසේය කියා සමාජභාවීය වෙනස්කම් නිර්මාණයට එරෙහිවය.මේ තත්වය වියුක්ත සන්දර්භයක් තුල වුවද පිරිමින් තුල තිබිය හැක.එබැවින් චින්තනමය වශයෙන් ස්ත්රියට පිරිමියා සමඟ අනවරත අරගලයක් ඇත.මේ අරගලයේ ඓතිහාසික පසුබෑමක් නිසා ස්ත්රිය අද සිටින තත්වයට පත් වී ඇත.
ස්ත්රියට පිරිමියාගේ ළමයි බලන්නියක් වීමට සිදුවී තිබේ.කුඩා කල පියාටද විවාහයෙන් පසු සැමියාටද වියපත්වූ පසු පුතාටද යාට්ටහ් වී සිටින්නට සිදුවී ඇත.ස්ත්‍රියගේ අරගලය මේ සියල්ලන් ගේ දැක්මට එරෙහිවය.
ඇය කැමති දෙයක් කිරීමට ඇයට නිදහස තිබිය යුතුය.මෑතක බස් කොන්දොස්තරවරුන් ලෙස කාන්තාවන් බඳවා ගැනීමට යාම ප්‍රවෘත්තියක් වී තිබිනි.
කොටින්ම පිරිමින් ස්ත්‍රියගේ මෙම අරගලය නොතකා හරින්නේ නම් ඇයට පිරිමින් ගෙන් නිදහස්ව ජීවත් වීමට හෝ ඉඩ තිබිය යුතුය.
කාන්තා සුබසාධන වැඩ මෙම යථාර්ථය සඟවයි එම වැඩ වලින්ද අන්තිමට ප්‍රතිලාභ ලබා ගන්නේ පිරිමියාය.අවශ්‍ය වන්නේ පාසල්මට්ටමින් ස්ත්රියට අරගලය ගැන න්‍යායාත්මක දැනුමක් ලබා දීමයි.
ආගම ,සදාචාරය හා මාතෲත්වය පමනක් නොව ජනප්‍රිය ලිංගික චර්යාවද වැනිදේ ස්ත්රිය පාලනය කිරීමට ස්ත්රිය මත පිරිමියා පටවන ලද දේය.පවුලේ වැඩියෙන් ආදායම් ඉපයූවත් ඇය ගෘහමූලිකයා නොවේ.නව ආකාරයේ පුරුෂ කතිකාවක් නම් කාන්තා හිංසනයයි.එම වචනයෙන්ම ස්ත්රිය බාල්දු කර ඇත.ඇය දෙවැනි තැනට දමා ඇත.ඇය ආරක්ෂා විය යුතු තැනැත්තියක් ලෙස හුවා දක්වා ඇත.දුර්වලයෙකු කර ඇත.එහෙත් ස්ත්රිය තමන් ලිංගික වශයෙන්ද ශාරීරික වශයෙන්ද දුර්වලයෙකු නොවන බව ( විශේෂයෙන් බටහිර කාන්තාව ) ඔප්පු කර ඇත.
අචේතනික දේවල් බොරුවට මවා පෙන්වන්නේ නැතිව පිරිමියා සමඟ ඇති අරගලය තේරුම් ගත යුතුය.එසේ නැතිව ජයග්‍රහණයක් ලබා ගත නොහැක.පිරිමියා සමඟ ස්ත්‍රියගේ අරගලය සමාජයීය හා ආර්ථික,දේශපාලනික වශයෙන් මෙන්ම ලිංගික වශයෙන්ද වූවකි.
අප මේ වටිනා ලිපිය උපුටා ගත්තේ Boondi.lkවෙබ් අඩවියෙනි. වැඩි විස්තර සඳහා කියවන්න.
http://boondi.lk/article.php?ArtID=1703
Subscribe to:
Posts (Atom)